Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και η Βικιπαίδεια

Το κακό με τη διαχείριση της εθνικής ιστορίας δεν είναι μόνο η ανεπάρκεια της έρευνας, οι διαστρεβλώσεις και οι πολιτικές σκοπιμότητες. Όταν κάποιος την πασπατεύει και αλλάζει κατά το δοκούν τα στοιχεία, τα αποτελέσματα εκτός του το ότι γίνονται τραγελαφικά μπορούν να γίνουν χειρότερα από τα παραπάνω. Ειδικά τώρα με την αλματώδη αύξηση στη χρήση του διαδικτύου, οι κίνδυνοι ελλοχεύουν και σε σημεία όπου δεν γίνονται πάντα φανεροί με την πρώτη ματιά. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και η Βικιπαίδεια»

Τι είναι το Τυφλό Σημείο;

Η Λαπούτα, μετά την παρθενική εμφάνισή της τον Οκτώβριο του 2005, έκανε τον κύκλο της και θα αράξει σε ασφαλές σημείο εδώ όπου θα υπάρχει μόνο ως αρχείο. Κάποια παλιά ποστ θα ανατυπωθούν κι εδώ με κάποια νέα επεξεργασία.

Ο βασικός λόγος που έκανα αυτή την αλλαγή είναι ότι τώρα αποκτώ μια πιο ξεκάθαρη άποψη για τη θεματική που θα ακολουθώ από δω και μπρος σε ένα καινούριο ιστολόγιο. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έκρηξη των social media, κυρίως στη χρήση Συνέχεια ανάγνωσης «Τι είναι το Τυφλό Σημείο;»

Μικρά ιστορικά της ημέρας 5

Αναφερθήκαμε προηγουμένως στον Πωλ Πόρτερ, τον απεσταλμένο του Τρούμαν στην Ελλάδα κατά περίοδο του Εμφύλιου που είχε σαν αποστολή, μαζί με την ομάδα του, να καταγράψει την μεταπολεμική οικονομική πραγματικότητα. Στο ημερολόγιο του ανακαλύπτουμε αυτή την καταγραφή: Συνέχεια ανάγνωσης «Μικρά ιστορικά της ημέρας 5»

Μικρά ιστορικά της ημέρας 4

Το 1946, όταν κατάκαιε ο εμφύλιος την Ελλάδα, προκηρύχτηκαν εκλογές από τη κυβέρνηση του Δημήτριου Μαξίμου τις οποίες κέρδισε μετά ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης. Εν τω μεταξύ, είχε σταλεί ένα κλιμάκιο παρατηρητών από τις ΗΠΑ, με την διπλωματική ονομασία Allied Mission to Observe the Greek Elections προκειμένου να ιχνηλατήσει Συνέχεια ανάγνωσης «Μικρά ιστορικά της ημέρας 4»

Ο Στάθης Καλύβας τα κάνει (για μια ακόμη φορά) μαντάρα

Ο Στάθης Καλύβας δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι πλέον γνωστός για τον αντιδραστικό τρόπο που εξετάζει την περίοδο του Εμφύλιου και την πυκνή αρθρογραφία του στις εφημερίδες, κυρίως στην Καθημερινή ως βασικός αρθρογράφος. Πρόσφατα, έγραψε ένα άρθρο στο οποίο ο προσεκτικός αναγνώστης, που έχει γνώσεις της ιστορίας πέρα από τις φόρμες των σχολικών εγχειρίδιων, θα διαπιστώσει πως τέτοιου είδους παρεμβάσεις συμβάλλουν επικουρικά στη καλλιέργεια και στον έλεγχο μιας νέας πολιτικής συνείδησης που θα υπαγορεύεται από τον απολογιτισμό σκοτεινών εποχών.

Το άρθρο έχει τίτλο Επιστροφή στο παρελθόν; Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Στάθης Καλύβας τα κάνει (για μια ακόμη φορά) μαντάρα»

Αναζητώντας το χαμένο ιστορικό κρίκο της κλωστοϋφαντουργίας: η περίπτωση Λαναρά

Ψάχνοντας για κάποια στοιχεία σχετικά με μια έρευνά μου, τα οποία θα έμπαιναν πιθανότατα ως παρένθεση, σκόνταψα στην υπόθεση του δυσάρεστου όσο και αμφιλεγόμενου βιομηχάνου Θωμά Λαναρά που μας άφησε χρόνους. Κοιτάζοντας περισσότερο το θέμα αναρωτήθηκα πόσο βαθιά μέσα στο χρόνο έφταναν οι κλωστοϋφαντουργικές επιχειρήσεις του αλλά βρήκα ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες ενδείξεις χάρη στο γνωστό πια όσο κι εξαιρετικά εντυπωσιακό ημερολόγιο του απεσταλμένου του προέδρου Χάρι Τρούμαν, ο Πολ Πόρτερ, την εποχή της διακυβέρνησης του τραπεζίτη Δημήτριου Μαξίμου κατά το 1947. Συνέχεια ανάγνωσης «Αναζητώντας το χαμένο ιστορικό κρίκο της κλωστοϋφαντουργίας: η περίπτωση Λαναρά»

Μικρά ιστορικά της ημέρας 3

Ο Γεώργιος Μυλωνάς (1919-1998) σπούδασε νομικά και ήταν βουλευτής της Ένωσης Κέντρου. Διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας και στη συνέχεια Παιδείας στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου το 1964. Επί των ημερών του συνέβαλε στην ίδρυση του Αρχαιολογικού Μουσείου της Ακρόπολης. Κατά την διάρκεια της δικτατορίας Συνέχεια ανάγνωσης «Μικρά ιστορικά της ημέρας 3»