Το εμπιστευτικό έγγραφο του ΥΠΕΞ Γ. Χαραλαμπόπουλου το 1983 για το Μακεδονικό

Πριν λίγες μέρες πέτυχα μεταχειρισμένο ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1995. Όταν τότε πια το Μακεδονικό ζήτημα έβαινε σε μια αλλαγή πλεύσης προς το ηπιότερο μετά την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και την σπασμωδική διαχείρισή του από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Σε αυτό το βιβλίο του Θόδωρου Σκυλακάκη, πολιτικός που ανήκει στον σκληρό μητσοτακικό πυρήνα Continue reading «Το εμπιστευτικό έγγραφο του ΥΠΕΞ Γ. Χαραλαμπόπουλου το 1983 για το Μακεδονικό»

Ποιά Ρεπούση, Μιχαλολιάκος και Σαμαράς που ήταν;

Εδώ και ώρες τα social media έχουν πάρει φωτιά από την υποτιθέμενη είδηση πως η Μαρία Ρεπούση, βουλευτίνα της ΔΗΜΑΡ, απείχε από την εκδήλωση μνήμης για τη γενοκτονία των Ποντίων. Αναπαράγεται σε πολλά ιστολόγια, ακροδεξιά και «ενημερωτικά», ένα δήθεν φωτορεπορτάζ που καταγράφει χρονικά την παρουσία της Ρεπούση σαν αυτό εδώ. Όπως μου επισήμανε ένας φίλος, αυτή είναι η μισή αλήθεια διότι την άλλη μισή Continue reading «Ποιά Ρεπούση, Μιχαλολιάκος και Σαμαράς που ήταν;»

Γιατί δεν έπρεπε να κλείσει το μπλογκ της Χρυσής Αυγής

Πριν μερικούς μήνες κυκλοφορούσαν φωτογραφίες και βίντεο από έναν άρρωστο τύπο που βασάνιζε κουνελάκια, το θυμόμαστε όλοι νομίζω. Αυτό που ακολούθησε ήταν εξοργιστικό. Διάφοροι «πονόψυχοι» και «τρολ» συντόνισαν μια καμπάνια για να ρίξουν τρεις σελίδες που είχε ο τύπος, το προφίλ στο facebook, το κανάλι στο Youtube και το μπλογκ του στον Blogger. Τα δύο πρώτα τα κατάφεραν γρήγορα όμως Continue reading «Γιατί δεν έπρεπε να κλείσει το μπλογκ της Χρυσής Αυγής»

Μέρες του ’56 και του ’58 (μέρος πρώτο)

Το παραπάνω σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη ίσως φέρνει στο νου τις εκλογές της βίας και της νοθείας του 1961 αλλά στην πραγματικότητα δημοσιεύτηκε προφητικά στην εφημερίδα Μακεδονία στις 9 Μαΐου του 1958. Ενδεχομένως όμως και στο Βήμα καθώς είχε παράλληλη συνεργασία αφού τα σκίτσα του δημοσιεύονταν και στις δύο.

Οι φετινές εκλογές της 6ης Μαΐου άφησαν μια πανηγυρική επίγευση καθώς κρίθηκε σχεδόν εκ θεμελίων το πολιτικό σύστημα για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση. Ανεξάρτητα από τις πολιτικές τοποθετήσεις των ψηφοφόρων, από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά, θα ήταν μονοδιάστατη η ερμηνεία Continue reading «Μέρες του ’56 και του ’58 (μέρος πρώτο)»

Μετά την επόμενη μέρα

Μπροστά στον εκλογικό Τιτανικό που διαφαίνεται – έτσι ευχόμαστε – για τα δύο μεγάλα κόμματα το βράδυ της Κυριακής, είναι επιπόλαιο να πιστεύουμε πως η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας βρίσκεται στην ίδια μέρα. Βρίσκεται στα ξημερώματα της επομένης.

Τον τελευταίο καιρό αναλώθηκε υπερβολικά μεγάλο μέρος της συζήτησης στα προβλεπόμενα ποσοστά των κομμάτων, μα έτσι δεν αντιλαμβανόμαστε τι σκέψεις και τι προτάσεις υπάρχουν για και από τη Δευτέρα κι έπειτα.

Οι προϊούσες ατέρμονες μνημονιακές και αντιμνημονιακές διενέξεις έχουν ξεπέσει σε ένα ενοχλητικά απλοϊκό δίπολο Continue reading «Μετά την επόμενη μέρα»