Γιατί δεν έπρεπε να κλείσει το μπλογκ της Χρυσής Αυγής

Πριν μερικούς μήνες κυκλοφορούσαν φωτογραφίες και βίντεο από έναν άρρωστο τύπο που βασάνιζε κουνελάκια, το θυμόμαστε όλοι νομίζω. Αυτό που ακολούθησε ήταν εξοργιστικό. Διάφοροι «πονόψυχοι» και «τρολ» συντόνισαν μια καμπάνια για να ρίξουν τρεις σελίδες που είχε ο τύπος, το προφίλ στο facebook, το κανάλι στο Youtube και το μπλογκ του στον Blogger. Τα δύο πρώτα τα κατάφεραν γρήγορα όμως Continue reading «Γιατί δεν έπρεπε να κλείσει το μπλογκ της Χρυσής Αυγής»

Advertisements

Μέρες του ’56 και του ’58 (μέρος πρώτο)

Το παραπάνω σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη ίσως φέρνει στο νου τις εκλογές της βίας και της νοθείας του 1961 αλλά στην πραγματικότητα δημοσιεύτηκε προφητικά στην εφημερίδα Μακεδονία στις 9 Μαΐου του 1958. Ενδεχομένως όμως και στο Βήμα καθώς είχε παράλληλη συνεργασία αφού τα σκίτσα του δημοσιεύονταν και στις δύο.

Οι φετινές εκλογές της 6ης Μαΐου άφησαν μια πανηγυρική επίγευση καθώς κρίθηκε σχεδόν εκ θεμελίων το πολιτικό σύστημα για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση. Ανεξάρτητα από τις πολιτικές τοποθετήσεις των ψηφοφόρων, από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά, θα ήταν μονοδιάστατη η ερμηνεία Continue reading «Μέρες του ’56 και του ’58 (μέρος πρώτο)»

Μετά την επόμενη μέρα

Μπροστά στον εκλογικό Τιτανικό που διαφαίνεται – έτσι ευχόμαστε – για τα δύο μεγάλα κόμματα το βράδυ της Κυριακής, είναι επιπόλαιο να πιστεύουμε πως η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας βρίσκεται στην ίδια μέρα. Βρίσκεται στα ξημερώματα της επομένης.

Τον τελευταίο καιρό αναλώθηκε υπερβολικά μεγάλο μέρος της συζήτησης στα προβλεπόμενα ποσοστά των κομμάτων, μα έτσι δεν αντιλαμβανόμαστε τι σκέψεις και τι προτάσεις υπάρχουν για και από τη Δευτέρα κι έπειτα.

Οι προϊούσες ατέρμονες μνημονιακές και αντιμνημονιακές διενέξεις έχουν ξεπέσει σε ένα ενοχλητικά απλοϊκό δίπολο Continue reading «Μετά την επόμενη μέρα»

Ιός Γιοσμά, όπως λέμε ιός Πλεύρη

Ανακοινώθηκαν σήμερα τα πολυαναμενόμενα ψηφοδέλτια του ΛάΟΣ, την επέτειο της γέννησης του Αδόλφου Χίτλερ. Αύριο θα ανακοινωθεί το ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής, την επέτειο των συνταγματαρχών. Κάτι που πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις για το πως τα δύο αυτά κόμματα έκαναν λάθος συνεννόηση και μπέρδεψαν τις επετείους που τους αντιπροσώπευαν κατάλληλα. Ας είναι.

Πιστό στην παράδοσή του το ΛάΟΣ να εξαγνίζει ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ υπόπτου προελεύσεως υποψήφιους βουλευτές, με ψηφίδες ευφρόσυνης δημοκρατικοσύνης, αντιλαμβανόμαστε ανάμεσα στα ονόματα μια πολύ χαρακτηριστική υποψηφιότητα στην περιφέρεια της Α’ Θεσσαλονίκης: Continue reading «Ιός Γιοσμά, όπως λέμε ιός Πλεύρη»

Μικρά ιστορικά της ημέρας 6: ο σκηνοθέτης ήταν δωσίλογος

Με την αποχώρηση των Γερμανών ναζί από την Ελλάδα, μια δράκα περίπου σαράντα “εκλεκτών” δωσιλόγων αναζήτησε τις τύχες της ακολουθώντας τους με το τρένο προς τη Βιέννη με τελικό προορισμό τη Νυρεμβέργη. Ανάμεσά τους οι πιο γνωστές “φίρμες”, εκτός του Λογοθετόπουλου, σαν τον Έκτορα Τσιρονίκο, τον Αριστείδη Ανδρόνικο, τη Σίτσα Καραϊσκάκη, τον Λάσκαρη Παπαναούμ, τον Ξενοφώντα Γιοσμά και τον Γεώργιο Πούλο, που αποφάσισαν να συγκροτήσουν την “κυβέρνηση της Βιέννης” ελπίζοντας πως θα αποκτήσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην μετακατοχική εποχή. Για ορισμένους δόθηκε το συχωροχάρτι, Continue reading «Μικρά ιστορικά της ημέρας 6: ο σκηνοθέτης ήταν δωσίλογος»

Γιατί ανεβαίνει η Χρυσή Αυγή

Του Αλέξη Παπαχελά*

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ένα κόμμα που κερδίζει σε δημοτικότητα και απήχηση είναι η Χρυσή Αυγή. Μπορεί να απωθεί πολλούς η ιδέα αισθητικά, ιδεολογικά, αξιακά ή δεν ξέρω πώς αλλιώς, αλλά είναι σαφές ότι υπάρχει ένα «φαινόμενο Χρυσή Αυγή». Εχει λοιπόν ενδιαφέρον να δει κανείς τι κάνει σωστά ο κ. Νίκος Μιχαλολιάκος. Κατ’ αρχάς αψήφισε την Αριστερά κερδίζοντας το μεγάλο στοίχημα να κερδίσει ένα σημαντικό κομμάτι από την πελατεία του, μεγάλο τμήμα της οποίας έχει βιώσει στο πετσί της τις συνέπειες της κόκκινης τρομοκρατίας. Δεν λογάριασε το ρίσκο της απώλειας ψήφων, αλλά πόνταρε στο ότι θα κερδίσει περισσότερες από μια υπεύθυνη στάση.

Ο κ. Μιχαλολιάκος έχει επενδύσει επίσης Continue reading «Γιατί ανεβαίνει η Χρυσή Αυγή»

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και η Βικιπαίδεια

Το κακό με τη διαχείριση της εθνικής ιστορίας δεν είναι μόνο η ανεπάρκεια της έρευνας, οι διαστρεβλώσεις και οι πολιτικές σκοπιμότητες. Όταν κάποιος την πασπατεύει και αλλάζει κατά το δοκούν τα στοιχεία, τα αποτελέσματα εκτός του το ότι γίνονται τραγελαφικά μπορούν να γίνουν χειρότερα από τα παραπάνω. Ειδικά τώρα με την αλματώδη αύξηση στη χρήση του διαδικτύου, οι κίνδυνοι ελλοχεύουν και σε σημεία όπου δεν γίνονται πάντα φανεροί με την πρώτη ματιά. Continue reading «Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και η Βικιπαίδεια»